Impresje fotograficzne:

Zapraszamy do nadsyłania impresji architektonicznych na adres biuro.ronet@wp.pl
Architektura maoryska w Rotorua
Zdjęcia: Maciek Motak
Lokalizacja: Nowa Zelandia

Dom spotkań (wharenui) Rotwhio na terenie Nowozelandzkiego Instytutu Maoryskiej Sztuki i Rzemiosła Te Puia, wybudowany w latach 70. XX wieku. Po lewej mniejszy dom spotkań, poświęcony nauce (whare wānanga), wybudowany w 1901 roku




Architektura maoryska w Rotorua

Maorysi przybyli na wyspy dzisiejszej Nowej Zelandii w XIII wieku z wysp Polinezji. Obecnie stanowią około 15 procent spośród czteroipółmilionowej ludności kraju – w języku maoryskim nazywanego Aotearoa. Jednym ze skupisk ludności maoryskiej w Nowej Zelandii i jej lokalnym ośrodkiem kulturalnym jest Rotorua – miasto na Wyspie Północnej, łącznie liczące około 60 tysięcy mieszkańców.

Dla architektury maoryskiej najbardziej charakterystyczny jest dom spotkań (maor. wharenui, ang. meetinghouse), w którym odbywają się ważne wydarzenia i uroczystości społeczności maoryskiej. Budynek ten wchodzi w skład przestrzeni zwanej miejscem spotkań (marae). Dom spotkań i inne obiekty w tej przestrzeni, takie jak dom nauki (whare wānanga) i spiżarnia lub skarbczyk na cenne przedmioty (pātaka), są zwykle przekryte dachem dwuspadowym, którego wysunięcie tworzy podcień frontowy. Są one bogato dekorowane drewnianymi rzeźbami i płaskorzeźbami. Elementy dekoracji zawierają złożoną symbolikę, mają często charakter antropomorficzny (tiki), a niektóre detale, zwłaszcza oczy postaci, wykonuje się z masy perłowej (pāua).

Elementy i detale maoryskiej architektury i zdobnictwa pojawiają się we współczesnych nowozelandzkich budynkach mieszkalnych, świątyniach chrześcijańskich i innych obiektach użyteczności publicznej, a także w postaci licznych obiektów małej architektury umieszczanych w przestrzeni publicznej.

Fragment elewacji frontowej domu spotkań w Instytucie Te Puia. Charakterystyczne rzeźby z drewna, z detalami z masy perłowej (pāua)

Wnętrze domu spotkań w Instytucie Te Puia

Skarbczyk (pātaka), sąsiadujący z domem spotkań w Instytucie Te Puia, wybudowany w 1906 roku

Współczesna rzeźba, symbolizująca rodzicielstwo, w Instytucie Te Puia

Dom spotkań Tamatekapua w dzielnicy Ohinemutu, wzniesiony w latach 70. XIX wieku, odbudowany w latach 40. XX wieku

Dekorowany, antropomorficzny filar (tiki) podcienia domu spotkań Tamatekapua

Wejście do domu spotkań Tamatekapua

Rzeźba na domu spotkań Tamatekapua – przechylone głowy płaskorzeźbionych postaci symbolizują jasność myślenia

Kościół anglikański św. Wiary w dzielnicy Ohinemutu, wybudowany w pierwszych latach XX wieku, stojący naprzeciw domu spotkań Tamatekapua

Cmentarz przy kościele św. Wiary – groby żołnierzy maoryskich poległych w służbie brytyjskiej, m.in. w Wojnach Burskich i obu Wojnach Światowych

Ogrodzenie domu jednorodzinnego w dzielnicy Ohinemutu – na słupkach drewniane rzeźby o oczach z masy perłowej

Współczesny plac zabaw dla dzieci w centrum miasta – na obrotowych walcach umieszczono liczebniki w językach angielskim i maoryskim

Rzeźby i ogrodzenie Ogrodów Gubernatorskich, założonych pod koniec XIX wieku, w tle Łazienki z początku XX wieku (obecnie muzeum)

Dawny dom maoryski w skansenie Te Puia, po lewej spiżarnia

Jeden z maoryskich motywów stosowanych w tkactwie, a także w zdobnictwie wnętrz etc.

Maoryscy tancerze podczas występu

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl