Inne wydarzenia:

Ośrodek Opieki dla Ofiar Przemocy w Rodzinie
Projekt: Michał Majewski - Wydział Architektury Politechniki Gdańskiej
Lokalizacja: Praca Dyplomowa
Promotor: dr inż. arch. Waldemar Leszkiewicz - Zakład Technik Wizyjnych

Recenzent: dr inż. arch. Lucyna Nyka - Katedra Użyteczności Publicznej



KONSULTACJE

Dyr. MOPS w Olsztynie- mgr. Elżbieta Bronakowska
Proboszcz parafii pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu w Olsztynie- ks. Mirosław Kulewski
Zastępca dyrektora Wydziału Strategii i Rozwoju Urzędu Miasta Olsztyn- mgr. inż. arch. Jerzy Piekarski
Prac. Wydziału Strategii i Rozwoju Urzędu Miasta Olsztyn- mgr. inż. arch. Ryszard Pawłowski
Katedra Rozwoju Miasta WAPG - dr. inż. arch. Aleksandra Sas-Bojarska
CEL

Celem pracy dyplomowej było zaprojektowanie Centrum Interwencji Kryzysowej dla ofiar przemocy w rodzinie.
Należało stworzyć budynek mieszczący w sobie szereg funkcji dopasowanych do wymogów nowoczesnego ośrodka opieki społecznej oraz architekturę, która w odpowiedni sposób próbuje stymulować psychicznie osoby w trudnych sytuacjach kryzysowych.
LOKALIZACJA

Poszukiwano lokalizacji, która łączy w sobie cechy takie jak: odpowiednie walory krajobrazowe, charakterystyczne dla lokalizacji pozamiejskiej, oraz dostępność komunikacyjną typową dla ścisłego centrum miasta.
Przeprowadzono szereg studiów , w wyniku których zdecydowano się na działkę położoną przy ul. Kopernika w Gdańsku.
Teren projektowy leży w niedalekiej odległości od ścisłego centrum miasta, lasu i budynków Akademii Medycznej.
Teren od strony południowej graniczy ze skarpą wzgórz morenowych porośniętych lasem. Od strony północnej sąsiaduje z budynkami Centrum Psychoedukacji, m.in. Hospicjum im. ks. E. Dutkiewicza, z za którego rozciąga się panorama na Stocznię Gdańską.
Okoliczne budynki zróżnicowane są co do formy, stylu architektonicznego i standardu, a także ilości kondygnacji oraz kąta pochylenia dachu.
FUNKCJA

W wyniku konsultacji ze specjalistami z dziedzin: opieki społecznej, problematyki przemocy w rodzinie oraz tematyki sacrum, przyjęto, że nowoczesny ośrodek dla ofiar przemocy w rodzinie powinien przyjąć formę swoistego Centrum Interwencji Kryzysowej.
Ma zapewniać nocleg lub miejsce okresowego pobytu. Dodatkowo powinien posiadać szereg pomieszczeń w tym salę wykładową, by dodatkowo funkcjonować jako ośrodek edukacyjno- informacyjny dla pokrzywdzonych oraz specjalistów z dziedziny przeciwdziałania przemocy w rodzinie.
Zauważono także potrzebę stworzenia strefy sacrum na terenie projektowanego założenia. Ma ona stanowić pewną odskocznię od zawirowań dzisiejszego świata oraz miejsce odzyskiwania dobrostanu duchowego.
Przy powyższych elementach programowych budynku wystąpiły korelacje z archetypowymi założeniami klasztornymi. Dlatego formę klasztoru przyjęto jako wyjściową inspirację przy projektowaniu układu funkcjonalnego oraz bryły architektonicznej.

Typowe założenia klasztorne oprócz budynku kościoła składały się z zabudowań okalających wewnętrzny dziedziniec, tworząc prostopadłościenny układ zabudowy.
Charakterystyczny był ogólny podział na strefę sacrum czyli kościół oraz na strefę prywatną do której dostęp mieli tylko zakonnicy.
Przyjęto, że projektowany budynek będzie dodatkowo posiadał ogólnodostępną strefę publiczną.
Można więc przyjąć że projektowany obiekt składa się z trzech stref: prywatnej, sacrum oraz publicznej.
Zaproponowano układ, w którym strefy te współistnieją, wzajemnie oddziaływają na siebie oraz tworzą budynek o architekturze zapewniającej odpowiednią gamę doznań osobom w nim przebywającym.
FORMA

Bryła budynku opiera się na przestrzennym układzie dwóch dziedzińców. Różnicowanie ich poziomów ma na celu wyizolowanie strefy publicznej oraz tej dostępnej tylko dla pensjonariuszy ośrodka. Dziedzińce te, tak jak w klasztorach, z urządzonymi w nich ogrodami, mają służyć kontemplacji oraz pomagać w odnajdywaniu równowagi duchowej.
Towarzyszącą dziedzińcom strefę sacrum zdecydowano się podkreślić, nadając kaplicy dominującą formę.
Elewacja zewnętrzna ma być tylko dodatkiem do tego co tkwi wewnątrz.
Ma stanowić swoisty mur, granicę pomiędzy światem zewnętrznym, chaosem, przemocą i tym wewnętrznym, ostoją i powracającą równowagą.

W celu zapewnienia maksymalnej intymności we wnętrzach mieszkalnych w budynku w zasadzie zrezygnowano z dużych przeszklonych powierzchni na rzecz mniejszych wąskich okien.
Aby wytworzyć dodatkową przestrzeń rekreacyjną zdecydowano się na zastosowanie płaskiego użytkowego dachu. Przestrzeń taka, może służyć jako obszerny taras, punkt widokowy oraz zielony dach. Wytworzona zostaje również piąta elewacja, widoczna np. ze szlaku spacerowego na szczycie wysoczyzny, u podnóża której leży budynek.

Podstawowym założeniem w projektowaniu formy architektonicznej budynku, było stworzenie obiektu, który poprzez swoją kompozycję prostopadłościennych brył i bardzo oszczędny detal architektoniczny stworzy swoistą fortecę, azyl dla ofiar przemocy. Budynek zamknięty z zewnątrz natomiast otwarty od wewnątrz.
RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl