Arch. Andrzej Bulanda SARP, MOIA
Arch. Włodzimierz Mucha SARP, MOIA
Arch. Jacek Chyrosz, SARP, MOIA

arch. Piotr Steckiewicz
arch. David de Andres Sanchez
arch. Daniel Martinez Garcia
arch. Zuzanna Cichocka
arch. Malwina Łazęcka


http://www.bimarch.pl

VERDE NOSTRUM

Morze Śródziemne ma historyczne powołanie do bycia elementem jednoczącym kultury. Jak sama nazwa wskazuje (morze między ziemiami), jest łącznikiem między różnymi i odległymi kulturami. Wierzymy, że ważne jest, aby wykorzystać tę możliwość i zaprojektować budynek otwarty i bliski mieszkańcowi.
Kultura śródziemnomorska z kolei posiada swoje elementy wspólne, i jako taki element, którym chcemy aby był nasz projekt, proponujemy centralną przestrzeń "pomiędzy ziemiami", miejsce spotkań, dyskusji, wystaw... Ta zielona przestrzeń, która jawi się jako kontynuacja Parku Morza Śródziemnego, reprezentuje każde z najważniejszych miast znajdujących się nad brzegiem Mare Nostrum.

Budynek historycznej Estación de Benalúa, włączonej do przyszłego Parque del Mediterráneo jest dla nas warunkiem rzutującym na kształt projektu. Verde Nostrum akceptuje ambitną propozycję bycia budynkiem otwartym na mieszkańca od strony ogrodu, który nie kończy się na budynku, ale wchodzi dalej i łączy się z jego funkcjami wewnątrz. Z drugiej strony, wydaje nam się równie ważne połączenie ze strefą portową w formie, w której Casa Mediterraneo działałaby jako łącznik urbanistyczny. Funkcja ta jest oczywista, jeśli weźmiemy pod uwagę różnorodność działań, które pretendują do zajęcia tam miejsca oraz potrzebę wyposażenia takiego typu w okolicy.

Analizy poszczególnych etapów, które ukształtowały stację, dają nam wskazówki odnośnie kierunku, który należy podjąć w czasie projektowania rozbudowy budynku.

Tak jak w przypadku audytorium, które stanowi główną przestrzeń i z powodu swoich wymiarów, uzyskuje centralną pozycję w projekcie, ale służy też do podkreślenia wartości istniejącej struktury architektonicznej.

Ważne jest, aby uwydatnić strefowanie dla każdego z różnych zastosowań, które scalają proponowany budynek, tak aby mogły funkcjonować niezależnie, ale jednak kierują się w stronę centralnej przestrzeni zielonej, jako prawdziwego płuca i łącznika, który wiąże projekt w całość.

Elementem bardzo ważnym dla rozwoju projektu był wachlarz wydarzeń, przewidywanych do umieszczenia w budynku. Jako zwieńczenie obiektu, umieściliśmy na pierwszym piętrze przeszkloną przestrzeń, otwartą na zielone przekrycie. Miejsce to posiada uprzywilejowane widoki rozpościerające się z tarasu, który zaczyna się na wyższym piętrze.

Na parterze znajduje się sala wielofunkcyjna, którą można podzielić na dwa mniejsze pomieszczenia, które mogą funkcjonować niezależnie dzięki dwóm różnym wejściom. Audytorium, jako element o największej powierzchni, także można podzielić na dwie mniejsze części z osobnymi wejściami, ale ponadto, dysponujemy drugim audytorium na świeżym powietrzu, mogącym pomieścić sto osób, które umożliwia wiele ciekawych zajęć dzięki ciepłemu klimatowi Alicante. Audytorium nie jest bohaterem, lecz są nimi ludzie, którzy je otaczają lub zajmują w nim miejsce, sprawiając, że budynek żyje.

Rola zadaszenie zmieniła się z osłaniania pasażerów pociągu na goszczenie eventów. Materializacja nowego dachu opiera się na istniejącej strukturze, jednak w duchu poszanowania, rozdzielamy je za pomocą lekkich tkaninowych elementów. Ten ukłon w stronę tradycyjnej architektury doskonale przyjmuje się w klimacie Alicante, bazując na pasywnych systemach klimatyzacji i wentylacji:

Latem mamy przestrzeń zacienioną i wentylowaną. Element zieleni reguluje wilgotność i, co więcej, jest doskonałym izolatorem audytorium.

W zimie możemy odsłonić centralną przestrzeń, uzyskując większe nasłonecznienie. Całość odpowiada w naturalny sposób na ulewne deszcze, często występujące w tej okolicy.